Henk Vierveijzer

Henk Vierveijzer

Krachtige lijnen, heldere kleuren en groteske figuren. Het expressieve werk van Henk Vierveijzer komt recht op de toeschouwer af. Het toont enigszins chaotisch, maar vertegenwoordigt een geordende chaos. Hoewel de basis spontaan ontstaat, brengt de kunstenaar weloverwogen voortdurend nuances aan, schildert hij fragmenten weg of verzacht dezen totdat de chaos bedwongen is. Hierdoor behouden de werken hun spontaniteit en explosieve kracht, maar vertellen ze de toeschouwer ook hun verhaal. Een verhaal over de nietigheid van de mens, over het mooie en tegelijk ongelofelijk absurde van het leven. De kunstenaar toont met een grote dosis relativerende humor zijn levensvisie.

Henk Vierveijzer werkt vanuit wanorde. Op een leeg doek creëert hij eerst chaos door bijna gedachteloos met verf aan de slag te gaan. Zijn erkwijze kan vergeleken worden met de door de surrealisten gehanteerde "écriture automatique", waarbij het onbewuste zich vrij moest kunnen

manifesteren. Met grote heftige bewegingen worden kleuren opgebracht waardoor spontaan verschillende beeldelementen op het doek ontstaan.

Hierbij laat hij het toeval een grote rol spelen. In dit stadium houdt de kunstenaar het werk expres wild en ongeordend, omdat hij daardoor in principe nog alle kanten op kan. Door afstand te nemen onderzoekt hij welke beeldelementen noodzakelijk zijn om uiteindelijk een spannend geheel over te houden. Elementen die overbodig blijken, worden weg geschilderd. Henk Vierveijzer moet dan ook voortdurend keuzes maken, hetgeen hij ervaart als een gevaarlijke bezigheid. Originele vondsten kunnen immers in enkele penseelstreken verloren gaan.

Hij wordt steeds geconfronteerd met een spanningsveld tussen het bedachtzaam selecteren van hetgeen goed of slecht is enerzijds en de spontaniteit van het schilderproces anderzijds. Uiteindelijk wordt de gemaakte chaos geordend en streeft hij naar een resultaat dat zowel spannend als herkenbaar is. Er ontstaat een gelaagd schilderij waarin een scala van mogelijkheden opgesloten zit, waarvan de kunstenaar slechts een deel laat zien.